ВЕСНИКАР

МПЦ-ОА - Струмичка Епархија »

  • Далеку сме ние од тоа...

    Објава: 2018-06-24 16:00:10 by: Сард

    Далеку сме ние од тоа... (19.05.2018 21:02) Од денешното евангелско четиво (види: Јован 17, 1–13) за толкување ќе го земеме следниот пасус: „Сега разбраа дека сè што си Ми дал е од Тебе; зашто зборовите што си Ми ги дал, им ги предадов, и тие ги примија и разбраа навистина оти од Тебе сум излегол, и поверуваа дека Ти си Ме пратил“.             Во зборовите примија, разбраа и поверуваа можеме да го забележиме описот на трите степени од духовниот развој: очистување на срцето од страстите, просветлување на умот – со дарот на умно-срдечната молитва, и обожение.             Примија ја означува – самата пракса при очистувањето на срцето од страстите. Оти, по што друго можеш да познаеш дека некој ги примил твоите зборови, ако не по послушанието во нивното извршување.             Да разбереш, односно да сфатиш – во духовно православна смисла, го означува просветлувањето на умот – со дарот на умно-срдечната молитва. Оти, какво е тоа сфаќање и разбирање без просветленост на умот? Обично субјективно гледиште, кое може да биде и многу ретроградно и разградувачко во црковната заедница, и ...

    Мислења: 0   Види повеќе...

  • Светлина на умот

    Објава: 2018-06-24 16:00:10 by: Сард

    Светлина на умот (16.06.2018 11:48) „Светило за телото е окото. И така, ако твоето око биде чисто, и целото твое тело ќе биде светло; ако, пак, твоето око биде лошо, целото тело ќе ти биде темно. И така, ако светлината, што е во тебе, е темнина, тогаш каква ли ќе е темнината?“ (Матеј 6, 22–23). Знаете од Светите Отци дека умот се нарекува и око на душата. Ако суштината на умот, во срцето, е чиста, што значи просветлена, тогаш и нашата душа и нашето тело ќе бидат светли; а, ако пак, суштината на умот е извалкана и затемнета, од прифатените и на дело спроведени гревовни помисли, тогаш и нашата душа и нашето тело ќе бидат темни. И телото е учесник во несоздадената светлина на преображението, ако сакаме – зависи од нас самите.             Ако направиме споредба помеѓу денешното евангелско четиво (види: Матеј 6, 22–33) и она со запалената свеќа (види: Матеј 5, 14–16), би можеле кажаното да го објасниме и вака: Оној што запалил свеќа, на првиот степен од својот духовен развој – очистување, е тој што доволно ја очистил енергијата на својот ум. Ова очистување се нарекува и прво гледање на несоздадената ...

    Мислења: 0   Види повеќе...

  • Кој ве слуша вас, Мене Ме слуша и нема да промаши

    Објава: 2018-06-23 22:00:25 by: Сард

    Кој ве слуша вас, Мене Ме слуша и нема да промаши (23.06.2018 08:19) „Кој ве слуша вас, Мене Ме слуша; и кој се откажува од вас, од Мене се откажува; а кој се откажува од Мене, се откажува од Оној што Ме пратил“ (види: Лука 10, 16–21). Како што ви спомнав на минатиот монашки собир: борбата против апсолутната гордост, против духовите на злото од поднебесјето, се одвива со апсолутно смирение, т.е. со апсолутно послушание. Господ Христос со личен пример ни го покажа и го востанови подвигот на апсолутното послушание: „Сам се смири, откако стана послушен дури до самата смрт, и тоа смрт на крст“ (Филип. 2, 8). Секако, апсолутното послушание не Му беше потребно Нему, туку нам. Во денешното евангелие Господ ни ја објаснува и светотаинската хиерархиска структура на подвигот на послушанието во Црквата: „Кој ве слуша вас [значи Апостолите или, денес, Епископите], Мене Ме слуша; и кој се откажува од вас, од Мене се откажува; а кој се откажува од Мене, се откажува од Оној Кој Ме пратил“ (Лука 10, 16). Но, оваа голема, основна и суштинска тајна на нашиот христијански подвиг не можат сите да ја откријат и познаат: ...

    Мислења: 0   Види повеќе...

  • 1000 години Охридска Архиепископија

    Објава: 2018-06-23 04:01:17 by: Сард

    1000 години Охридска Архиепископија (06.06.2018 18:36) Историскиот од на македонскиот народ немоновно се преплетува и со историскиот од на нашата света црква, која се јавува како еден од главните фактори во просветувањето, односно во образованието на човековите личности. Истовремено, таа се јавува и како чувар на идентитетот на народот и како директен „виновник“ за сочувувањето на македонскиот народ како посебен, самостоен народ, народ кој има своја култура, јазик, писмо, вера. Токму затоа, и Охридската архиепископија имала, а и денес има, толкаво значење за македонскиот народ и за неговиот духовен, но и национален идентитет. Нејзиното укинување во 1767 година, било огромен удар врз народот на овие наши простори, кој со болка и тага ја доживувал оваа неправда. За тоа ни сведочат делата и жртвите на великаните на македонската историја и култура, кои всушност го преставувале гласот на еден измачен народ, кој жеднеел по своја самостојна црква, а со тоа и по своја самостојна држава. Иако укината, таа реално никогаш не престанала да постои во умот, срцето и мислите на ...

    Мислења: 0   Види повеќе...

  • Педесетница

    Објава: 2018-06-23 04:01:17 by: Сард

    Педесетница (26.05.2018 10:16) При толкувањето на евангелието за жената Самарјанка велам: „Водата што Богочовекот Христос ни ја дава, и која имајќи ја никогаш нема да ожедниме, е благодатта на Светиот Дух во нашето срце. Оваа благодат во нас може да стане и извор на благодат која нè води во живот вечен доколку го очистиме и го отвориме нашето срце“.             Денес, кога повторно учествуваме во светата Педесетница, истата потврда ја добивме од Самиот Богочовек Исус Христос и од Неговото Евангелие: „’Кој е жеден, нека дојде при Мене да пие! Кој верува во Мене, од неговата утроба, како што е речено во Писмото, ќе потечат реки од жива вода‘. А ова го рече за Духот, Кого ќе Го примат оние кои веруваат во Него; оти Светиот Дух уште не им беше даден, бидејќи Исус уште не беше прославен“ (види: Јован 7, 37–52; 8, 12).             Ако Синот Божји не се симнеше на земјата меѓу нас, ниту ние ќе можевме во Малиот Вход на Светата Литургија на Црквата да се вознесеме и да застанеме пред престолот Божји. Ако Он не се крстеше, ниту ние ќе можевме да умреме за гревот и да бидеме живи за Бог во Него. Ако Он не ...

    Мислења: 0   Види повеќе...

  • Излезе од печат најновиот број на списанието „Премин“

    Објава: 2018-06-22 10:00:55 by: Сард

    Излезе од печат најновиот број на списанието „Премин“ (06.06.2018 13:51) Неодамна, излезе од печат најновиот број на списанието „Премин“, кој е посветен на свети Василиј Велики.   „И сега, убеден сум дека тој на небото принесува жртва за нас и се моли за сиот народ (иако нѐ остави, сосема не нѐ напушти), а јас – Григориј, полумртов, полуосакатен, оттргнат од великото заедничарење, живеејќи болежливо и бесплодно, не знам на каков начин да го завршам животот, зашто останав без својот раководител. Тој и сега сѐ уште ми дели совети, и ако понекогаш ги поминам границите на неопходното, ме охрабрува во ноќните виденија. Но, ако со пофалбата ги помешам солзите, живописајќи го со зборови животот на овој човек, за подоцнежните времиња налагам општа слика на добродетелта, опис на спасението за сите цркви и души, гледајќи во него како на некој восхитувачки закон, според кој можеме правилно да го уредиме својот живот: можам ли вам, просветлени од неговото учење, да ви дадам некој друг совет, освен непрестајно да го насочувате својот поглед кон него за да можете, гледајќи го ...

    Мислења: 0   Види повеќе...

  • Следиме Богочовек или човек?

    Објава: 2018-06-22 10:00:55 by: Сард

    Следиме Богочовек или човек? (02.06.2018 08:54) Одрекувањето од себе одговара на првиот степен од духовниот развој – чистење на срцето од страстите, и трае сè до отворањето на срцето за умно-срдечната молитва (види: Матеј 10, 33). Одрекувањето од себе подразбира одрекување од нашето болно јас, кое поради гревовната навика, просто, се поистоветува со своите страсти: сластољубие, среброљубие и славољубие.  Исто така, со тоа што овој степен од нашиот духовен развој Господ го нарекува одрекување од себе сака да нè предупреди дека овој подвиг воопшто не е лесен, дека нас навистина нè чека болно одрекување од нашето болно јас. Страстите се тие што го валкаат нашето срце и ја држат благодатта на Крштението закопана и недејствителна во него. Живееме како некрстени, без да ја познаваме полнотата на животот и радоста на благодатта Божја. Нашиот ум останува непросветлен, а демонот, користејќи ги нашите страсти, непречено нè води од искушение во искушение. Целиот живот ни се претвора во една постојана неизвесност, загриженост, несигурност, страдање и мачење. Одрекувањето од болното себе е ...

    Мислења: 0   Види повеќе...

  • Немој да останеш улов

    Објава: 2018-06-21 16:00:11 by: Сард

    Немој да останеш улов (09.06.2018 10:02) „И одејќи покрај Галилејското море, ги виде двајцата браќа, Симона, наречен Петар, и брата му Андреја, како фрлаат мрежа во морето, бидејќи беа рибари, и им рече: ’Појдете по Мене, и Јас ќе ве направам ловци на луѓе‘. И ете, тие веднаш ги оставија мрежите и тргнаа по Него“ (Матеј 4, 18–19). Не треба да врвиме по Христос затоа што ни ветува дека ќе нè направи „ловци на луѓе“. Иако „ловците“ се најпотребни денес, тоа не би требало да биде причина за врвење по Христос – затоа што тоа не е однесување на децата Божји, туку затоа што Он прв и Единствен нè возљуби. Заслужува да оставиме сè, пред сè, својата гордост, и да тргнеме по Него без никакво ветување и без оглед колку ќе нè чини тоа. Кој може да биде „ловец на луѓе“? „Ловец на луѓе“ може да се нарече само човек со омолитвено просветлен ум, човек со слово што извира од неговото очистено срце и кое допира до длабочината на срцето на ближниот, и човек со присуство во силата на Преобразувањето. Во негово присуство страстите се парализираат, демонот бега далеку, а неговото слово внесува несоздадена ...

    Мислења: 0   Види повеќе...

  • Недела на слепите

    Објава: 2018-06-21 16:00:11 by: Сард

    Недела на слепите (12.05.2018 08:22) Ова евангелие (види: Јован 9, 1–38) опишува само уште еден школски пример, од многуте во Новиот Завет, на судирот меѓу оние што се држат до словото на Законот, кое убива, и оние кои Го почитуваат Духот на Законот, Кој оживува; меѓу оние што на сè што не одговара на нивното самољубие се спротивставуваат со празни зборови, и оние кои на празните зборови им се спротивставуваат со дела; меѓу оние што се служат со лични дисквалификации, и оние кои се личности; меѓу оние што се кријат зад авторитетот на институцијата, и оние кои се носители на харизмата – на дарот на Светиот Дух.             Гледајте колку празните зборови и личните дисквалификации се немоќни пред добрите дела: „Прослави Го Бог; ние знаеме дека Оној Човек е грешен“. А тој одговори и рече: „Дали е грешен, не знам; но знам дека бев слеп, а сега гледам“. И што да одговорат на проверениот и потврден факт дека човекот беше слеп, а сега гледа? Со која човечка мудрост и домисла би му се спротивставиле на овој факт на сите познат? Со кои зборови би му се спротивставиле на кое било добро по Бог дело, а ...

    Мислења: 0   Види повеќе...